ایرانی ها دیگر سدان فرانسوی دوست ندارند؟
به گزارش وبلاگ سفر، تالیسمان استثناست. خودتان خوب می دانید که نسل تازه محصولات پژو و رنو حساب شان از خودروهای تولید شده در این دو برند تا پیش از سال 2016 جداست. اغلب فرانسوی هایی که از گذشته های دور به ایران آمده اند، مشتریان را راضینکرده اند. آنها گرچه همیشه برای ما ایرانی ها خاطره ساز بوده اند ولی بازی را به آلمانی ها، کره ای ها، ژاپنی ها و آمریکایی ها باخته اند. دلیل این موضوع خود فرانسوی ها و نوع تولید محصولات شان است که چیزی به غیر از معمول را به خریداران خود ارائه می کنند. چیزهایی که اغلب به هیچ وجه خوشایند خریداران نیست ولی به واسطه اینکه جزئی از فلسفه طراحی یا مهندسی خودروسازان فرانسوی است، از سوی این برندها ترک نمی شود.
در دو دهه اخیر این رویه تا دل تان بخواهد در ایران به قلع و قمع خودروهای فرانسوی منجر شده و از قضا برخی سدان های رنو، پژو، سیتروئن یا دی اس وضعیتی بدتر از باقی کلاس های خودرویی را تجربه کرده اند. آخر کشته شده این داستان که حتی به رغم قیمت کمتر موفق نشد در بازار ایران خریداران چندانی پیدا کند، سدان متوسط 508 ساخته شرکت پژو بود که برخلاف همتای فرانسوی اش از برند رنو، نه ظاهر خوشایندی دارد و نه هندلینگ قابل تاملی. به واسطه اینکه هنوز از عرضه 508 زمان زیادی نگذشته و عیار واقعی این خودرو فرانسوی مشخص نشده، سراغ چند خودرو قدیمی تر یا خاص تر رفته ایم. در این گزارش، دی اس 5LS، سیتروئن C5 new، پژو 407 و رنو سافران ما را همراهی می کنند. چهار پاریسی مغرور که چندان هم خوش مشرب نیستند، اینجا محکی دوباره می خورند.
گران ترین انتخاب
خب اولین نمونه آزمایشی این گزارش، جدیدترین فرانسوی جمع هم هست. خودرویی کاملا غریبه اما کاملا آشنا! دی اس 5LS اینجا با ماست، با همان پلتفرم، موتور و متعلقات فنی مشهور گروه PSA (کنسرسیوم پژو سیتروئن اوپل) که همزمان با توافق برجام در نتیجه مونتاژ دو محصول مدرن2008 و C3 در ایران خودرو و سایپا به ایران وارد شدند. از این ناحیه 5LS خودرویی است که هزینه نگهداری اش در مقایسه با رنو تالیسمان، تویوتا کمری، هیوندای سوناتا، فولکس واگن پاسات، کیا اوپتیما و هوندا آکورد کاملا کمتر است و این یک امتیاز مثبت است که ما در پرونده 5LS درج می کنیم.
اما متاسفانه این موتور قادر نیست سدان نیمه لوکس فرانسوی را همپای رقبای نامبرده در جاده و خیابان به پیش براند. چرا؟ چون 163 اسب بخار قدرت، 240 نیوتن متر گشتاور و یک گیربکس شهری قادر نیست بدنه نسبتا سنگین 5LS را همپای یک پرداخت 550 میلیونی واقعا گزاف مثل کمری 2015 یا تالیسمان 2016 حرکت دهد. طراحی خودرو بد نیست و حتی در برخی رنگ ها واقعا گیراست. کابین هم به رغم قدیمی شدن خطوط ایراد زیادی ندارد.مصرف سوخت یا کیفیت سواری هم ایراد بزرگی ندارد. مشکل دی اس گمنامی، گرانی، گنجایش و قدرت محدود در کنار تبلیغات ضعیف است و این مجموعه عوامل برای شکست یک ابرقهرمان کافی است چه برسد به 5LS که فرزند نوپای خانواده PSA است.
بدترین انتخاب
پوزه اش واقعا نافرم است و همین یک نکته برای بدبخت کردن سدانی در کلاس سافران کافی است. اصلا رنو وقتی سافران را دید متوجه شد چطور باید خودرویی مثل تالیسمان بسازد! سافران که در عصر پیشرانه های توربو، کم مصرف و کوچک ، با یک موتور 2500 سی سی حجیم و 177 اسبی به ایران پا گذاشت، سنگین ترین عضو گروه است که قصد داشت با طول مناسب 4.88 متر، رقابت با کمری، سوناتا و اوپتیما را در بازارهای غیراروپایی پیش ببرد ولی خیلی زود از بازی کنار گذاشته شد و مثلا در ایران به ناوگان تاکسی های فرودگاهی پیوست تا با آبرویی از دست رفته، باقی عمرش را صرف خدمت در جای بهتری کند!
سافران که ابتدا با نام لتیتود در ایران عرضه شد، چند ایراد بزرگ دارد که پس از طراحی، مهم ترین آنها هندلینگ نه چندان پرشتابی است که به دلیل استفاده از موتور و جعبه دنده CVT ساخت نیسان اینگونه طراحی شده است. کابین سافران البته در مقایسه با سوناتا یا اوپتیما پرداخت بهتری دارد گرچه دوام و استهلاک خودرو بالاتر از رقبای کره ای و ژاپنی است. خودرویی که هم اینک در بازار در مدل های 2016 با بهای 400 میلیونی نصف یک پاسات قیمت دارد و به نسبت کمری یا آکورد 2016 ابدا نتوانسته ارزش خود را حفظ کند.
اقتصادی ترین انتخاب
چرا کسی باید خودرویی را بخرد که تنها دور فرمانش می چرخد و قاب مرکزی آن ثابت است؟ چرا اصلا کسی باید چنین چیزی را طراحی کند وقتی همه خودروها روالی منطقی برای طراحی فرمان خودروهای خود را در پیش گرفته اند؟ هرگاه سیتروئن به این دو سوال پاسخ داد، احتمالا قادر خواهد بود پس از آن سدان های متوسطی بسازد که در سرتاسر جهان فروش مناسبی را تجربه کنند! مشتریان ایرانی هم وقتی نخستین بار با نسل تازه سیتروئن سی5 روبرو شدند، به رغم چهره رسمی، خشک و موقر خودرو نتوانستند به برای سوال ما و خودشان جوابی بیابند!
همین ناتوانی در پاسخگویی به سوالات هم باعث شد تا کسی از سدان 4.77 متری سیتروئن که سیستم های پیشرفته ای را یک دهه قبل در خود جا داده بود استقبال نکند. سی5 که علاوه بر ظاهر و طراحی خاص کابین، از موتور ضعیف 143 اسبی و دو لیتری خود هم ضربه خورد، هم اینک در بازار بهایی در محدوده 250 میلیون تومان داشته و پس از یک دهه دوام خوبی از خود نشان داده است. اما تنها دوام نیست که در موفقیت یک خودرو نقش آفرینی می کند. هندلینگ مناسب هم موضوع مهمی است که اغلب از سوی فرانسوی ها نادیده گرفته می شود.
ارزان ترین انتخاب
از آن دسته طرح های جاودانه پژو که با الهام از کانسپت به یاد ماندنی 907 توسط دستان هنرمند مارچلو گاندینی خلق شد و فروش بسیار خوبی هم در اروپا داشت. داستان 407 اما در ایران جور دیگری روایت شد. خودرویی که هرچقدر جذاب و زیبا بود اما امکانات کمی داشت، موتورش ضعیف بود، اتاقش به نسبت رقبا کوچک و قیمتش هم گزاف. خب طبیعی است وقتی سوناتا YF، اوپتیمای دلربا و کمری SE در بازار باشند، کسی دیگر سراغی از یک پژو نمی گیرد. هرچقدر هم ساخته شیر فرانسوی جذاب و دلپذیر باشد، باز هم این رقبای کره ای هستند که بازی را خواهند برد. حالا پژو شکست خورده و زخمی، یک دهه است در گوشه بازار کنج عزلت گزیده و به شکست 508 خیره مانده است.
پژو که 407 را با طول 4.67 متر به موتوری مشابه سیتروئن سی5 جدید مجهز کرده بود، یک دهه قبل این خودرو را ازطریق ایران خودرو به بازار ایران فرستاد و خب، خیلی سریع بازخوردی منفی از بازار دریافت کرد. خودرویی که امروزه با مبلغ 175 تا 225 میلیون تومان بسته به میزان سلامت بدنه، موتور و اتاق قیمت گذاری شده و ضمن سواری نرم، یک هندلینگ معمولی، یک شتاب عادی و تعدادی امکانات متداول را به خریداران ارائه می کند. راستی ایمنی خودرو هم چندان خوب نیست! ستون این خودرو آزمایش های موسسه اروپایی یوروانکپ تا حدی شکسته می شود که ابدا خبر خوبی برای علاقه مندان به 407 نیست.
منبع: دیوار